:+: Irvy :+:

อันนี้เป็นอะไรสักอย่างที่เมื่อก่อนเราเคยแต่งไว้ เพราะรู้สึกเปลี่ยวใจ555

ไม่คิดว่าจะได้ใช้กับตัวเองจริงๆ แล้ววันนี้ 

 ......................................................................................................

สายลมยามดึกโชยมาสัมผัสกับผิวกาย
.......ราวกับว่ามันได้ปลอบประโลมให้ตื่นจากฝันร้ายที่เป็นอยู่

เพียงแต่ว่า.......โลกในความเป็นจริงนั้น มิได้ห่างไกลจากความฝันเท่าใดนัก
ยังคงเจ็บปวด และขื่นขมยิ่งกว่า........

แสงสีเหลืองนวลจากตะเกียงจุดน้ำมันดวงใหญ่
ยังคงส่องแสงรำไรอยู่ในความมืดมิด แม้ว่าจะหริบหรี่ราวกับจะดับสิ้นแสง

บัดนี้สายลมที่พัดโชยมาทักทาย..........ได้จากไปแล้ว
ทิ้งไว้แต่เพียงความเงียบสงบแห่งราตรี และร่างกายหนึ่งที่เหนื่อยล้า

" เหนื่อยแล้ว " " พอแล้ว "
มโนสำนึกหนึ่ง หลุดลอยมาจากห้วงความคิดของร่างผู้ที่นอนอยู่เบื้องหน้า
ขอเพียงแค่ได้หยุดพัก ขอเพียงแค่ได้หลบหนีไปจากความเหนื่อยล้า
ให้กายนี้เป็นเพียงอากาศธาตุ เบาบางอบอวลห่อหุ้มโลกใบนี้ไว้.......
....................อย่างไร้ซึ่งตัวตน...........................................

" แค่เพียงความฝัน "
ทุกๆสิ่งในห้วงแห่งความคิดก็ได้ดับวูบลง
เมื่ออวัยวะชิ้นเล็กๆ เริ่มบีบคั้นตัวอยู่ในทรวงอก
ไม่ว่าจะทำอย่างไร............ ชีวิตนี้ก็มิอาจโบยบินไปตามความฝัน
ไม่อาจเอื้อม........ไม่สามารถ........หนีจากความเป็นจริงในใจไปได้

ยิ่งคิดมากขึ้นเท่าใด............ความปวดร้าวก็ยิ่งซึมซาบ
ผ่านเข้าไปยังจุดศูนย์กลางของทุกอณูที่อยู่บนร่างกาย
เป็นกระบวนการเจ็บปวดที่เกิดขึ้นอย่างแปลกประหลาด
........แม้ว่ามิได้ใช้สิ่งมีคมใดมาเชือดเฉือน................

แค่เพียงความคิด........เจ้าเศษเสี้ยวเล็กๆนั้น
ก็สามารถทำงานของมันได้เป็นอย่างดี
ราวกับมันจะคาดการณ์ได้ว่า บัดนี้มันคงทำได้เพียงแค่.........
" รอวันที่จะแตกสลาย " และอีกสิ่งที่มันยังคงทำได้ ก็คือการตอกย้ำ
ถึงความขมขื่นของผู้เป็นนายของมัน

ไม่น่าเชื่อว่า.........เพียงแค่สารหนึ่งอณูแห่งวจี
จะสามารถทำลายสิ้น ซึ่งอวัยวะสำคัญชิ้นหนึ่ง
.............ของผู้เป็นมนุษย์ไปได้................................

แค่ผู้เป็นเจ้าของหัวใจ รักผู้อื่นให้มากกว่าตัวเองได้
.......อวัยวะชิ้นนี้คงไม่ต้องแหลกสลาย

เพียงแค่......รักผู้อื่นจนหมดหัวใจ
คงไม่ต้องมาใส่ใจกับทุกสิ่งที่ได้รับกลับมาสู่ตน
ไม่ต้องทุกข์ทรมานใจ......กับการรอคอย หรือคาดหวังในสิ่งใด

หากแต่ว่า........ใจดวงนี้ ยังคงภัคดีกับผู้เป็นนายของมันเกินไป
ถ้า...มันจะต้องเจ็บปวดทุรนทุราย
คงไม่ได้ผิดเพราะสิ่งใด........ไม่ได้ผิดเพราะใคร
..........แต่ผิดที่หัวใจ.....................................
..............................ผิดที่ตัวเราเอง................

........................................................................................

.

.

.

คนที่คิดเสียใจเพราะเรื่องแบบนี้ได้

มันช่างโง่เง่าสิ้นดี

.

.

(ปล.ไม่เคยอกหักเฟ้ย!!!เคยแต่หักอก)

เอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!

เปลี่ยวไปแล้วว้อยกรู

ยังไงก็อาทิตย์นี้ให้ความอบอุ่นกันมากๆหน่อยนะ