:+: Irvy :+:

เป็นอะไรที่แบบว่า...ประทับใจสุดๆ

เกิดมาไม่เคยดูหนังได้เฮฮา...ขนาดนี้มาก่อน

เวลาได้ดูอะไรกับคนที่ชอบเหมือนๆกันนี่น้า มันเป็นอะไรที่....."สุดยอด"

มางานครั้งนี้เป็นอะไรที่เหนื่อยยากมาก เนื่องจากเปื่อยเป็นไข้หวัดฮะ

เสียงแตกเป็นเป็ดเลยหละเธ้อแต่ถึงกายจะเป็นเยี่ยงนั้นไปแล้ว

แต่ใจเต็มร้อยนะจะบอกให้ วันนั้นแต่งไปเป็นซาซึเกะ

ตอนแรกๆปวดหัวมากเลยหน้าตาเลยออกแนวซาซึโกรธโคตรโหดแทน

ไม่มีใครกล้ามาขอถ่ายรูป (ช่ายซี...ช้านมันคนน่ากัวนินะTTATT)

แต่หลังๆก็พยายามขมจิตข่มใจว่า "กรูไม่เป็นราย กรูต้องหาย กรูต้องรอด"

แล้วมันก็รู้สึกดีขึ้น เนื่องด้วยความมันส์ที่ได้อยู่กับน้องๆและเพื่อนๆแล้ว

ทุกๆอย่างดูดีมีสีสันต์ไปหมด

พึ่งรู้สึกสำนึกถึงคำว่าเป็นกลุ่มก็ครั้งนี้แหละ........

น้องๆก็น่ารักกันมากๆเจอกันก็ทักทาย ยิ้มแย้มแจ่มใสกันดี

งานนี้ให้อะไรหลายๆอย่างนะ ไม่ว่าทั้งรอยยิ้ม และ น้ำตา

สำหรับเราแล้ว การได้มางานแบบนี้พร้อมกับเพื่อนๆ หรือ น้องๆ

ที่ฟ้าได้ประทานพรมาให้เรา มันเป็นความสุขที่สุดแล้วหละ

แต่สำหรับบางคนที่ผิดหวังหรือเสียใจ ไม่ว่าจะด้วยเรื่องใดก็ตาม

อย่างน้อยที่สุด ให้จำไว้ว่าเรายังมีเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ที่ดีต่อเราเสมอ

และพวกเราก็ยังเป็นแฟนพันธ์แท้Number one ของนารุโตะอยู่ไม่ใช่เหรอ

ไม่จำเป็นต้องเป็นที่1สำหรับใคร แค่ที่1ในหัวใจของตัวเองก็เยี่ยมแล้ว

เพราะฉะนั้น....อย่ายอมแพ้นะ สู้ต่อไป

สู้จนกว่าจะหมดพละกำลังที่เรามี สู้จนกว่าจะชนะ

ว้ากกกกก...พล่ามอีกและโต้ดทีไปดูภาพกันมั่งดีกว่าเนอะ

เริ่มด้วยรูปกลุ่ม...อ่าวมะมีหรอกเรอะ มันไม่ชัดหงะ

เอารูปอื่นไปดูละกันนะ

รูปข้าพเจ้าแต่งเป็นซาซึเกะคร้าบกระผม

อันนี้ถ่ายคู่กะคุณครูสุดที่รัก

(ดูได้ว่ารักกันขนาดไหน แบบว่ารักกันปานจะกลืนกิน..เอิ้ก)

ต่อมาเนซึมิเป็นซากุระจุง สู้ต๋ายค่า!!!!!

โคตรชอบเลยลงซะ 4รูปรวด

ตามมาด้วยไอ้วีระ เออ....ไม่ต้องห่วงมีแต่รูปหล่อๆทั้งนั้น

มือชั้นนี้ไม่มีหลุด...ก๊ากกกก(เรารู้กันใช่มะวีระจะจ๋า)

ไอ้คิครับ ไอ้คิเป็นคุเรไน สวยเชียวนะ อยากมั่งโว้ย!!!!

อันนี้รั่วแล้วนะคิ รั่ว!!!!!!

เอารูปคู่ไปดูด้วยเลยและกันนะ

เอาทั้ง2คนเลยเชียวน้า...คิน้า

ก้ากกกกกกถ้าเป็น2คนนี้ยกให้เลยฟุ้ย!!!

อันนี้อ้ายผลึก เป็นอาซึมะ(เพราะมันถึกกกก)

5555555555555555555555555555555555

สองภาพนี้คิถ่ายให้

อันนี้เหี้ยมมากเพ่(หนูเปล่าน่ากัวนะ)

สามหนุ่มสามมุมฮะ (คนแรกมุมกรู คนที่สองมุมน่ารัก

คนที่สามมุมมืด ใคร ใครทำร้ายน้องโจดะกรู ให้อยู่มุมมืด

อย่างนั้นหา...ใคร ไอ้คิยกมือรับผิด ภาพนี้หนูถ่ายเองค่า)

อันนี้ความสุขเล็กๆน้อยๆจากการคอสซาซึเกะ

เฮ้อ!!!! คนแก่อย่างพี่ก็ต้องการแค่นี้หละน้าน้องเอ้ย

....กิ้ว...กิ้ว!!!!!!(เอาอีกและตรูหูดำ)

และนี่ก็เป็นความสุขอีกชนิดหนึ่งเช่นกัน

(การได้ลูบพุงไข่มุก ก้ากกกกสังเกตุหน้าได้

ว่าไข่มุกคงมีความสุขด้วยเช่นกัน)

อันนี้ชอบมากกกกกกกกกก

แต่ไม่ใช่คาคาชิ แป้ว!!!!!!เป็นเด็กที่อยู่ข้างๆ

น่ารักหน้าหยิกเป็นที่ซู้ดดดดดดดด พูดแล้วน้ำลายหก

.

.

ส่วนน้องคนอื่นที่ไม่มีรูปไม่ต้องเสียใจเนื่องจากน้องนั่งอยู่

ในใจพี่วี่เสมอไม่ต้องมีรูปก็เห็นหน้าได้...กิ้ว

(นอกจากพี่จะเสี่ยวแดกแล้ว ยังถ่ายสั่นอีกต่างหาก

ยิงเป็น10ติดแค่2ไม่มีรูปน้องๆลงเซ็งโคตร นี่เดชะบุญ

ได้กล้องของโฮะมาบ้างไม่งั้นตายยยยยยยแน่กรู)

เอาเป็นว่าเจอกันงานหน้าจะแก้ตัว(สำนึกแล้วครับTAT)

.

.

สุดท้ายนี้ต้องขอขอบคุณทุกๆคนที่ให้ความช่วยเหลือ

และให้ความห่วงใยกันเป็นอย่างดี

ขอบคุณ คุณแม่ของวีระที่อุตสาห์ตัดชุดผ้าคลุมชุดนี้ให้

เป็นผ้าคลุมที่อบอุ่นที่สุดที่เคยใช้มาเลยฮะ

(ในโรงหนังมันหนาวแม่)

ขอบคุณโฮะกับน้องเนซึมิ ที่ช่วยกันทำชุดซาซึเกะให้

(ทั้งทีกรูบอกแล้วว่ามันเหนื่อยมันเหนื่อยไม่ต้องก็ได้

ก็ไม่เคยจะเชื่อ...กันเล้ยยยยยย ให้ตายสิ

เดี๋ยวปัดเสียสุขภาพตายกันทั้งกลุ่มทำไงฟระ)

แต่ก็ประทับใจในความอดทนของเพื่อนมากๆ ขอบใจนะ

ขอบคุณไอ้คิ และ เพื่อนๆน้องๆ ทุกคนที่มารุมทำผมให้

(เนื่องจากเผื่อกรูตายไปจะได้มีคนทำเป็นแทนกรูนะคะ)

ออกมาอย่าเฉีบยขาด เหมือนสุดๆ (ถ้าไม่นับหน้าเถื่อนๆ

ของเพ่เข้าไปด้วยจะเหมือนกว่านี้)ขอบคุณขอบคุณ

ขอบคุณไอ้คุณน้องผลึก และ วีระ ที่ยอมให้พี่โขกสับใช้งานด่าทอ

เยี่ยงทาสอยู่ทุกวันนี้ แหะๆๆๆๆๆๆๆๆ

และที่สำคัญ ขอบคุณทุกคนคร้าบ

ที่มาเยี่ยมชมบล็อกธรรมดาๆบล็อกนี้